na ruim drie maanden getrubbel van doet-ie het wel of doet-ie het niet of doet-ie het soms of helemaal niet meer… we zijn er klaar mee.

voortaan zijn de nieuwe verslagen van dit spanielen mannetje te vinden op
http://commissarisjansen.blogspot.comxa0

tztxa0zal ik kijken of ik alle verslagen kan bundelen in een geprinte versie, zodat we voor onszelf een tastbare herinnering houden. voor het geval dat ….!!

was getekend : iemand die niet blij is met de laatste ontwikkelingen van web-log naar weblog.

na een “radiostilte” van ruim drie maanden doet de combinatie wachtwoord en gebruikersnaam ineens weer dienst. het heeft wat tijd en energie gekost plus een intensief contact met de helpdesk van web-log. daar heeft het niet aangelegen..maar wat een ramp om alles weer terug te vinden en in een nieuw jasje te steken. eigenlijk was deze log al opgegeven.. zowel voor http://deheldintveld.weblog.nl als voor sara komt er dus een nieuwe gastheer.. een deze dagen zal duidelijk worden, waar ik ze ga onderbrengen want ik zie het niet zitten om alles opnieuw op de rit te krijgen in een programma dat nog niet voor de helft werkt en waarvan de organisatie zelf zegt dat het systeem instabiel is. daar steek ik geen tijd meer in. hadden we dat maar eerder geweten.. maar ja dat is achteraf.

maandagavond kregen we per telefoon het goede nieuws dat daisy inmiddels terecht is. zaterdagmiddag heeft jansen nog een ronde gemaakt, waarbij hij in eerste instantie dezelfde route koos als in de ochtend. op de plek waar hij eerder aangaf geen spoor meer te hebben, wilde hij de provinciale weg oversteken. we zijn hem gevolgd en hij heeft het bos aan de overkant ook met brede slagen doorkruist. via een geasfalteerde fietsbrug kwamen we weer aan de oorspronkelijke kant van de weg uit.

later bleek dat de familie zelf – eerder die middag – nog naar de andere kant van de weg is gelopen. hoogstwaarschijnlijk heeft jansen dat spoor ook opgepikt en heeft hij dat grotendeels nagelopen. duidelijk leek te zijn dat het hondje niet (meer) in de directe omgeving van het huis was. hoe betrouwbaar zou jansen hierin zijn? we hebben daar weinig tot geen ervaring mee.

nav deze ervaring heeft de familie besloten geen extra energie meer te stoppen in het afzoeken van de omgeving en heeft zich geconcentreerd in het ophangen van nog meer flyers. uiteindelijk werd maandagavond opgebeld door iemand die daisy had meegenomen. de grond werd te heet onder de voeten, met goed fatsoen kon men niet meer buiten komen met een hondje, waaraan zoveel publiciteit was gegeven.

duidelijk werd, dat daisy inderdaad is opgepakt en meegenomen vanaf het punt waar jansen heeft aangegeven geen lucht en spoor meer te hebben. hij blijkt dus wel degelijk betrouwbaar te zijn geweest. goed gewerkt jansen..we hebben er veel van geleerd en zijn trots op jouw bijdrage aan dit verhaal met – gelukkig – toch een happy end.

zaterdag 13 augustus bereikte ons via "de held in 't veld" een verzoek om mee te helpen zoeken naar een vermist hondje.  er is natuurlijk contact met deze familie opgenomen en in overleg hebben we besloten dat jansen hiervoor een goede  kandidaat zou zijn : zelf niet al te groot van stuk en sociaalvaardig genoeg voor een hondje van "vestzak formaat."

jansen heeft het geurbeeld opgenomen van het kussentje waarop daisy altijd op slaapt. hij deed dit heel serieus en gaf ook duidelijk de indruk dat hij wist wat hem te doen stond, ondanks dat we normaal naar levende mensen gaan zoeken. hij had – om zijn vaste ritueel niet te doorbreken  – gewoon zijn oranje hesje met bel aan en ook mijn rugzak ging mee met daarin oa. water .

jansen vertrok gedecideerd rechtsaf de poort uit, via een met planten en struiken volgegroeide sloot en langs het hek van het perceel van de familie, waarbij hij gedeeltelijk over de berm en het fietspad kruiste. inmiddels was hij los van de lijn (het eerste stuk was even spannend, omdat hij een druk bereden provinciale weg op zou kunnen gaan ), daarna sloeg hij duidelijk weer rechtsaf het bos in. hij bleef prachtig zijn eigen stijl van zoeken houden, met brede slagen, waarmee hij een groot terreinoppervlakte "scande", zoals de moeder van het mannetje dat noemde. in een kaal stuk bos zonder bodembegroeiing dook jansen zelfs de konijneholen in, waarbij hij totaal niet geinteresseerd leek in de konijnen, maar duidelijk leek te kijken of daar iets in kon zijn. een  hondje van het gegeven formaat zou daar makkelijk in kunnen verdwijnen. na een zeer royale ronde rondom het perceel, kwamen we weer uit op het fietspad, waarna jansen uiteindelijk aangaf geen lucht meer te hebben. hier hield de zoektocht na anderhalf uur op.  later vernamen we dat er iemand gesignaleerd was op het fietspad met een fiets met mandje… zou daisy daar opgepakt zijn en meegenomen?

hoewel we er niet van uit zijn gegaan, dat er resultaat geboekt zou worden, hoopten we toch op aanwijzingen. het "spoor" was echter inmiddels meer dan 2 nachten oud en  het had veel geregend, ook zal een hondje van wellicht minder dan 1 kilo weinig lucht achterlaten.

toch gaf jansen totaal niet de indruk dat hij zomaar iets aan het doen was.. hij was doelgericht bezig en nam maar xc3xa9xc3xa9n keer extra lucht van het kussentje, echter meer omdat ik dacht dat dat misschien nodig zou zijn. voor jansen leek het niet te hoeven. na deze ronde heb ik hem naar huis gebracht, met de belofte eind van de middag terug te komen voor nog een extra poging.

om half zes zijn we opnieuw vertrokken en weer trok jansen dezelfde richting op als in de morgen. we hebben even geprobeerd om hem – tegen beter weten in - een andere kant op te sturen, omdat hij daar niet was geweest, maar tevergeefs, hij gaf aan waar we heen moesten en tenslotte heeft hij de neus. weer op het fietspad aangekomen wilde jansen via de berm de weg oversteken en trok hij naar  de bossen aan de andere kant. achteraf was dat op de plek waar hij 's morgens aangaf geen lucht meer te krijgen. ook in dat bos heeft hij met brede slagen gezocht en uiteindelijk kwamen we via een geasfalteerde fietsbrug weer terug aan de oorspronkelijke kant van de weg. ook daar trok hij weer het bos in, net als in de morgen en in hetzelfde kale stuk bos zette jansen zich in de volgende versnelling en vertrok high speed dat bos met de grote konijnenholen weer in. weer terug naar de omheining en uiteindelijk kwam hij weer rond bij het vertrekpunt : de poort van het perceel.  

met stijgende verbazing zijn we jansen achterna gelopen : volkomen zelfstandig op zoek, soms met behoorlijk snelheid (leve zijn belletje, dat aangaf waar hij zich bevond), vaak meer dan 50 meter van ons verwijderd en dwars door alles wat hij op zijn weg tegenkwam. weer ruim een uur onderweg geweest en slechts af en toe even een minuutje rust. wat water uit de fles en weg wilde janen weer. ergens had ik het gevoel hem even te moeten laten rusten, aan de andere kant wilde ik hem niet uit zijn werk halen.. hij regelde het zelf wel. wonderlijk hondje..

hier hebben we dus al die jaren voor geoefend.. helaas zonder het gewenste resultaat, maar we weten nu vrijwel zeker dat daisy zich niet in de directe omgeving van het huis bevindt. de vraag is echter : waar is daisy dan wel? buiten dat ze een kameraadje is voor rowan, heeft het hondje een niet te onderschatten therapeutische waarde..

jansen met het kussentje met daisies lucht.. hij hoeft niet meer te ruiken : hij weet het wel.

intussen is de tweede wedstrijd van de NK  afdeling "puin"al weer even achter de rug. deze dag heeft meer teweeg gebracht, dan aanvankelijk werd gedacht en wel in meerdere opzichten. voor de wetenswaardigheden van alle andere deelnemers komt een verslag bij de K.N.P.V. dit zal binnenkort op de site en in het orgaan verschijnen.bij  http://deheldintveld.web-log.nl  is al een verslag van onze "eigen" deelnemers te lezen.

wat jansen betreft : hij is qua inzet en werkwijze boven zichzelf uitgestegen. zelden heb ik hem zo dapper en zelfstandig het puin op zien gaan als deze dag. dat het niet helemaal tot het gewenste resultaat heeft geleid is een ander verhaal.  of het vermoeidheid is geweest of toch mijn onzekerheid? niemand zal het ooit weten, wel dat hij in de geschiedenis van de K.N.P.V. een heel aparte plaats heeft verworven, die niet gemakkelijk meer afgestaan zal worden. natuurlijk zijn er grotere prestaties te melden van de honden die in de K.N.P.V. aan wedstrijden mee doen en daar hebben wij absolute bewondering voor. maar het lijkt me stug, dat er ooit nog een cockertje op de NK zoekhonden komt te staan.

een absolute afknapper is het feit dat  medekandidaat – de heer frans tops uit riethoven – eindelijk zijn "ware gezicht" heeft laten zien.? dat iemand meerdere malen wegkomt met een iets minder sportieve instelling is niet te voorkomen – dat gebeurt overal – , maar dat iemand de wedstrijd – notabene het Nederlands Kampioenschap Zoekhonden van de K.N.P.V. verlaat – zonder enige vorm van fatsoen - is nooit goed te praten. daar is niets koninklijks bij :

domweg bij de stoplichten richting tilburg draaien en het strijdtoneel verlaten : het gaat nergens over. zijn diskwalificatie : dat gaat wel ergens over.  details hierover laat ik voor wat het is, ingewijden weten precies wat er gebeurd is. maar op deze manier vertrekken en de enige nog overgebleven medekandidaat plus de organisatie domweg laten staan, getuigt zeker niet van respect voor de ander. ik heb gezegd. 

ben benieuwd hoe de K.N.P.V. met deze onverwachte ontwikkeling om zal gaan. was er een b kampioenschap is er nog geen b kampioenschap.

helaas betekent dit alles een min of meer roemloos einde van de carrixc3xa8re van onze jansen. wat een hoogtepunt had kunnen worden is, als een zeepbel uiteengespat. natuurlijk heeft hij de gehoopte verwachting niet helemaal tot een goed einde kunnen brengen (dat is all in the game) maar hij heeft het toch maar zo ver gebracht en hoevelen kunnen dat zeggen ?   ondanks de gebeurtenissen in de ochtend heeft  jansen zijn middagprogramma nog volgens de regels afgewerkt,  al had het verder geen invloed meer op het eindresultaat. wel op ons gevoel van fatsoen en eigenwaarde en dat is wellicht nog  meer  waard.

wat hebben wij – jansen en ik – ongelofelijk genoten van het steeds weer verleggen van zijn en mijn grenzen. (het thuisfront soms iets minder.. maar vanzelf gaat het nu eenmaal niet als je streeft naar de top.)

dat dat niet alleen onze eigen prestatie is,  mag in de loop der tijden wel duidelijk zijn geworden. wellicht is de factor geduld en geloof in wat onmogelijk leek te zijn, de grootste peiler geweest. maar alle hulp en kennis, die ons in de loop der tijd is aangeboden, is misschien van nog groter belang geweest.  wat dat betreft is jansen een voorbeeld van hoever je kunt komen met de juiste mensen om je heen. ik noem geen namen, de betrokkenen weten wie ik bedoel..

de activiteiten rondom jansen zullen zeker afnemen. er valt immers op dit moment nergens voor te trainen? de tijd die daar aan werd besteed, gaan we nu gebruiken voor de training van Sara. sara is inmiddels al enige maanden aan onze roedel toegevoegd en lijkt – met de goede begeleiding – een eind te kunnen komen. de aanleg is zeker aanwezig. ik hoop, dat diezelfde mensen ons nu ook weer willen helpen. want met xc3xa9xc3xa9n hondje africhten tot op dit niveau is nog niet gezegd, dat wij weten hoe het moet..

voor jansen zoek ik nog alternatieven en andere oefeningen, al mag het dan niet meer zijn voor wedstrijden of certificaten.. er zal nog genoeg op ons pad komen om hem op "niveau" te houden. jansen verdient het nog niet om helemaal met pensioen gestuurd te worden. binnen de K.N.P.V. is hij afgestudeerd, maar er moeten zeker nog wel mogelijkheden zijn om iets zinvols met hem te doen. binnen of buiten de K.N.P.V. reacties en suggesties zijn welkom.

komende zondag : 2e ronde voor het NK zoekhonden.. buiten de volgoefeningen en het parcour met de toestellen staat puin in het hoofdmenu.. aantal slachtoffers is bekend : 2 maal drie personen.. maar hoe ziet het puin er deze keer uit? we – lees ik – zijn niet zo onbevangen als de vorige keer. toen had ik zo iets van : hij kan het  dus laat maar zien. deze keer is dat iets minder en waarom weet ik niet.

de trainingen deed jansen goed, hij gaat mooi omhoog en van me af, dus daar hoeft het niet aan te liggen… eigenlijk moeten we gewoon gaan en het maar zien.. jansen kan het dus doet hij het… dat is de gedachte, dat is het idee… (nu nog laten sponsoren door de rabo bank en dan komt het allemaal goed.)

camouflage… dat is gauw geregeld in een bos met veel kleefkruid of hoe dat spul ook mag heten..misschien een ideetje voor defensie ? 

nou alleen nog de vraag hoe krijgen we het er weer uit?

no touch, no talk, no eyecontact : zeer van toepassing op jansen tijdens het slachtoffer revieren. hoe minder het slachtoffer (tijdens de training doet om hem te helpen) hoe beter het is. jansen probeert zijn beloning te verdienen en als hij die niet gauw genoeg krijgt, wordt hij vanzelf (op zijn manier) pissig en laat dat weten. hij gaat dan blaffen en laat dat nou net zijn wat we willen …!!

zaterdag = gisteren weer de nodige kilometers gemaakt naar het zuiden : brunssum. een schitterende locatie.. vreemd voor de honden : andere omgeving, andere lucht, andere bodemgesteldheid…en zelfs hoogteverschillen.. kortom weer veel ervaring erbij. vooral vlakte revieren in de steengroeve was heftig.. de luchtstroom draaide en de slachtoffers lagen moeilijk. daarbij veel lucht van afvalhout, de steengroeve zelf en het feit dat we geen idee hadden waar we moesten zoeken. jansen was total los… goed voor de conditie. de limburgse lucht hangt trouwens nog in de auto..

in de pijp en in de banden… : dit keer was het puin te steil en moesten we een andere manier van verstoppertje spelen zoeken… maar als je even rond kijkt zijn er vaak genoeg andere plaatsen.. alleen geven die misschien minder lucht af dan tussen de stenen, maar om te trainen is dat alleen maar gunstig.. want waar blaf je aan als er iemand 
tussen de tractor banden zit of in een buis?

in de band :  …

in de pijp :

eerst even kijken en dan helemaal er in…

eigenlijk was er de laatste tijd niet zoveel spannends.. we maakten niet zo heel veel vermeldenswaardige zaken mee. hard werken op weg naar de volgende wedstrijd, maar daar kun je niet zo veel over schrijven..

op 15, 16 en 17 april vond Animal Event voor de 5e keer plaats op de Beekse Bergen. een groots opgezet spektakel met heel veel publiek en heel veel dieren in het park. er was ook veel te doen en daarvoor was veel aandacht in de media gereserveerd.  de K.N.P.V. had ook zo een eigen plek in het demonstratie gedeelte in samenwerking met hoofdsponsor Royal Canin. zowel vrijdag als zaterdag als zondag verzorden mensen van de K.N.P.V. een demonstratie van de "bijthonden"als van de "zoekhonden".

zondag was jansen  uitgenodigd voor een demonstratie sorteren menselijke lucht.  een mooie oefening zo tussen veel mensen op een locatie waar al 3 dagen veel honden hadden gelopen. veel afleiding dus en als zodanig een goede oefening op weg naar de wedstrijden van de NK. elke ervaring is er xe9xe9n.

vandaag kwamen de foto's binnen.. een mooie serie waar we blij mee zijn.

foto's gemaakt door Boudewijn van den Broek